392

توهین به مقدسات آری، افشای هولوکاست نه

یک سال قبل

هم رسانی

   نگاره ای از هولولکاست

ویلفرد پارتو معتقد است انسان‌ها برای آنکه تحت سلطه قرار گیرند نیاز به توجیه اخلاقی دارند. این توجیه اخلاقی را برای دولت‌ها می‌توان "منبع مشروعیت " نامید می‌توان گفت منبع مشروعیت دولت‌ها در غرب عمدتاً برای حراست از آزادی است درحالی‌که در کشورهای شرقی برای برقراری عدالت است؛ اما در حراست از آزادی در کشورهای غربی و رسانه‌های غربی تناقض‌هایی قابل‌مشاهده است.
مقاله‌ای به‌تازگی توسط محمدحسین نیری در وب‌سایت بی‌بی‌سی فارسی انتشاریافته که در آن به مسئله اجازه توهین به مقدسات و دلایل عدم برخورد با آن می‌پردازد. در این مقاله نویسنده حول محور ماده 19 اعلامیه جهانی حقوق بشر 1 کلیه مباحث علمی یا آثار هنری، نقد و طنز در مورد مسائل دینی مذهبی را آزاد بیان می‌دانند و آن چیزی که به گفته وی امروزه توسط نظام‌های حقوقی پیشرفته ممنوع است را، اظهاراتی که به‌منزله ترغیب به خشونت یا نفرت پراکنی قومی و نژادی و مذهبی و زمینه‌ساز جنگ و کشتار باشند، می‌داند.
در ادامه نویسنده به این مطلب می‌پردازد که در حقیقت هنوز در تعدادی از کشورهای اروپایی کفر گویی و یا توهین به مقدسات جرم محسوب می‌شود؛ اما بسیاری از این قوانین تنها روی کاغذ وجود دارند و در اکثر موارد سال‌ها و گاه دهه‌ها از آخرین باری که در عمل به اجرا گذاشته‌شده‌اند می‌گذرد.
درمجموع می‌شود از اظهارات نویسنده در این مقاله این‌گونه برداشت کرد که طبق ماده 19 اعلامیه جهانی حقوق بشر هر فردی اجازه دارد که در هرجایی از دنیا که باشد، مسائل دینی مردم را موردنقد و طنز قرار دهد، اما برای مثال در موردی مانند هولوکاست اجازه هیچ‌گونه اظهارنظری ندارد.
نکته تناقض اینجاست که آنچه اکنون در بسیاری از نظام‌های حقوقی پیشرفته و حقوق بین‌الملل ملاک عمل است (طبق نظر رسانه بی‌بی‌سی)، چطور اظهاراتی که به‌منزله ترغیب به خشونت یا نفرت پراکنی قومی، نژادی و مذهبی و زمینه‌ساز جنگ و کشتار هستند را از توهین به مقدس یک مذهب می‌تواند جدا کند؛ آیا توهین کردن به مسائل مذهبی دیگران عامل خشونت، نفرت پراکنی و زمینه‌ساز جنگ و کشتار نخواهد شد؟
بر پایه همین نوع استدلال است که در اروپا اگر کسی ضد هولوکاست حرف بزند فوراً با او برخورد می‌شود؛ برای مثال "دیوید اروینگ "، مورخ سرشناس بریتانیایی، به جرم انکار واقعه کشتار یهودیان در جنگ جهانی دوم (هولوکاست) در دادگاه محاکمه و به سه سال زندان محکوم شد؛ اما اگر کسی کاریکاتور پیامبران را بکشد (شارلی ابدو) یا علیه آن‌ها کتاب بنویسد (سلمان رشدی) و یا خواننده‌ای در آهنگ‌هایش آن‌ها را مسخره کنند (شاهین نجفی) نه‌تنها جزء آزادی بیان محسوب می‌شود بلکه مورد تشویق هم قرار می‌گیرند و کسی هم نمی‌تواند به آن‌ها انتقاد کند.

پی‌نوشت:
1- هر انسانی محق به آزادی عقیده و بیان است؛ و این حق شامل آزادی داشتن باور و عقیده‌ای بدون [نگرانی] از مداخله [و مزاحمت] و حق جستجو، دریافت و انتشار اطلاعات و افکار از طریق هر رسانه‌ای بدون ملاحظات مرزی است. (ماده 19 اعلامیه جهانی حقوق بشر) مشاهده نظرات

هم رسانی

چگونه می‌توانید این مطلب را به دیگران برسانید؟

بالا

مهمترین خبرها

با انتشار خبری مبنی بر کشف یک جسد مومیایی در اطراف حرم حضرت عبدالعظیم حسنی، شبکه فارسی زبان بی‌بی‌سی به قدری به دنبال تصاحب این جنازه است که گویی سال‌ها دلتنگش بوده است.

دیروز