2:43

عصرانه تلخ حقوق بشري

یک سال قبل

هميشه يك نقش اپوزيسيون نظام جمهوري اسلامي در خارج از كشور ترسيم چهره منفي از داخل ايران بوده است. اين سياست به اين اپوزيسيون اجازه حيات می‌دهد زيرا اولاً جاي پاي آن‌ها را به‌عنوان مشاور غربی‌ها محكم می‌کند و دوما بهترين وسيله است كه فشار غرب بر ايران را بيشتر كنند.
اين هفته خبري از سوي رئیس قوه قضاييه ايران مطرح شد كه دور جديدي از مذاكرات حقوق بشري با اتحاديه اروپا آغاز می‌شود. اين خبر بهانه‌ای براي بی‌بی‌سی فارسي شده تا ميزگردي در اين زمينه داشته باشد.⭕️

اين شبكه می‌توانست درباره شاخص‌های به قول خودش نقض حقوق بشر در ايران صحبت كند. يا حتي اولویت‌های مذاكره را پيشنهاد دهد و يا اينكه با تشويق به مذاكره راه‌حل‌های پيشرفت آن را نشان دهد. اما هیچ‌کدام از این‌ها را انجام نداد و به مسير تعیین‌شده ديگري رفت.
سياست اين شبكه انگليسي منفي نشان دادن آينده مذاكرات بود. مهمان‌های دعوت‌شده سعي كردند به مخاطب القا كنند كه فضا در ايران بسيار بسته است و اين مذاكرات فقط به جمهوري اسلامي فرصت می‌دهد تا كار خودش را بكند. يك برنامه دوره‌امی تلخ ساخته شد تا نشان دهد كه رسانه‌های آن ور آبي دنبال چه چيزي هستند.

اما آن‌ها دنبال چه هدفي بودند:

اولين هدف قطعاً انتقال تصوير ترسناك ايران از پرونده هسته‌ای به پرونده حقوق بشر است. هدفي كه با كاهش فشار هسته‌ای بايد به مقولات ديگري انتقال می‌یافت.
دومين هدف همان ضرب‌المثل قديم ايراني است كه با دست رد می‌کند و با پا پيش می‌کشد. آن‌ها در اين برنامه انجام مذاكرات حقوق بشري را بی‌تأثیر می‌دانند . اما عملاً می‌خواهند اتحاديه اروپا را تشويق كنند كه مذاكره كند اما با اهرم‌های سنگین‌تر.

شما می‌توانید شيوه اجراي اين شگرد را در بی‌بی‌سی فارسي بشنويد: